«Ψωνίζω, άρα… υπάρχω;…»

Ποιος έστω και μια φορά δεν έχει μπει σ’ ένα παντοπωλείο, με μια συγκεκριμένη λίστα από πράγματα που χρειάζεται και βγαίνει έξω από το κατάστημα με άλλα τόσα που δεν χρειάζεται;…

Σίγουρα, με μια πρώτη εκτίμηση απλουστεύουμε την σημασία του ζητήματος αυτού και καταλήγει  να φαίνεται επουσιώδες. Στην πραγματικότητα, όμως δεν είναι έτσι. Αν κοιτάξουμε κάτω από την επιφάνεια, θα εκπλαγούμε με το μέγεθος της επιρροής που ασκεί η διαφήμιση στις καταναλωτικές μας συνήθειες. Οι τακτικές τις οποίες μετέρχονται οι πολυάριθμες εμπορικές επιχειρήσεις για να μας δελεάσουν, βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε ψυχολογικά κριτήρια. Ως γνωστόν, η διαφήμιση και οι μηχανισμοί με τους οποίους λειτουργεί, αποτελεί αντικείμενο επιστημονικής μελέτης, τόσο ενδελεχούς ώστε η συμπεριφορά του καταναλωτή να καθορίζεται αποφασιστικά από αυτήν. Για παράδειγμα, έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί η είσοδος ενός super market βρίσκεται πάντα στα δεξιά ενώ η έξοδος προς τα αριστερά; Γιατί δεν παρατηρείται το αντίστροφο; Μα φυσικά για τον απλούστατο λόγο ότι η πλειονότητα των ανθρώπων είναι δεξιόχειρες και συνήθως στους διαδρόμους αυτής της πλευράς τοποθετούνται προϊόντα απ’ τα οποία η εκάστοτε αλυσίδα καταστημάτων θεωρεί ότι θα επωφεληθεί περισσότερο, εφόσον αποδεικνύονται ιδιαίτερα προσοδοφόρα και υψηλά σε ζήτηση! Ακόμη, όταν κάποιος εισέρχεται σε ένα κατάστημα συνήθως εισπνέει κάποιο αρωματικό χώρου που ως επί το πλείστον είναι είτε βανίλια είτε κάποια φρουτένια οσμή που κατά γενική ομολογία είναι αρεστή στο σύνολο των πελατών. Αυτή και μόνο η ευχάριστη οσμή υποσυνείδητα μας προδιαθέτει θετικά έτσι ώστε να είμαστε περισσότερο πρόθυμοι να ξοδέψουμε τα χρήματά μας, και κατ’ επέκταση γινόμαστε περισσότερο γενναιόδωροι ή και ανεξέλεγκτοι όσον αφορά τις αγορές μας! Ακόμη, συχνά κάποιο άτομο επισκεπτόμενο μαγαζιά κάθε λογής ένδυσης , όταν θελήσει να περιεργαστεί ένα ρούχο και να το δοκιμάσει, αμέσως ένας υπάλληλος προσφέρεται να βοηθήσει όχι όμως μόνο και μόνο επειδή έτσι του υπαγορεύουν τα εργασιακά του καθήκοντα! Μας αρέσει να είμαστε επιθυμητοί και να μας προσέχουν οι άλλοι στον χώρο όπου κάνουμε αισθητή την παρουσία μας.Εννοείται! Έχοντας, λοιπόν, επίγνωση του γεγονότος αυτού ο πωλητής εκμεταλλεύεται την ευκαιρία, και αμέσως σπεύδει προς το μέρος μας. Δηλαδή, απ’ την στιγμή που θα γίνει αντιληπτό το ενδιαφέρον του υποψήφιου αγοραστή για το συγκεκριμένο ένδυμα, ο πωλητής θα επιχειρήσει να τον πείσει να το αγοράσει, επαινώντας τον για την “εξαιρετική” επιλογή του(και αυξάνοντας τις πιθανότητες πώλησης του ενδύματος αυτού κατά 50%).Θα φανεί πολύ εξυπηρετικός και ευγενικός με τον πελάτη και ίσως καταφέρει να αυξήσει την κερδοφορία του με το να προωθήσει και κάποιο άλλο εμπόρευμα, παρακινώντας τον αγοραστή να δοκιμάσει και κάτι άλλο. Μόνο με αυτήν την ένδειξη περιποιητικότητας, γίνεται συμπαθής στον καταναλωτή, αφού σε όλους αρέσει να τους φροντίζουν και να δέχονται ευνοϊκά σχόλια για το γούστο τους! Επιπλέον, δεν είναι σπάνιο να δει κάποιος εξωφρενικές τιμές σε ορισμένα είδη, και να αναλογιστεί εύλογα: “Μα είναι παράλογο! Ποιος θα το πάρει αυτό;!”. Κανένας βέβαια! Έχει τιμολογηθεί έτσι ώστε να δρα παραπλανητικά, εφόσον όταν κάποιος θα δει ότι της τάδε μάρκας τα παπούτσια κοστίζουν π.χ. 150 ευρώ, αμέσως να τα συγκρίνει με την μπλούζα των 50 ευρώ που πήρε, η οποία φαινομενικά μοιάζει πολύ πιο οικονομική κι ας μην ισχύει κάτι τέτοιο, επειδή μιλάμε αξιολογικά για δύο διαφορετικά πράγματα. Εσφαλμένα, συνεπώς, δίνεται η εντύπωση ότι πετύχαμε αληθινό «κελεπούρι»!

Τι μπορούμε ,λοιπόν, να κάνουμε για να ψωνίζουμε έξυπνα, αποφεύγοντας τα ανωτέρω, μαζί και τον πειρασμό της «αγορομανίας» που μας παρασύρει σε καταναλωτικό όργιο; Να ψάχνουμε για τις πιο συμφέρουσες τιμές πάνω στο αγαθό που σκοπεύουμε να αγοράσουμε ώστε να είμαστε ενημερωμένοι και ανεπηρέαστοι όταν κάποιος θελήσει να μας κατευθύνει μεθοδευμένα σε κάτι που δεν συμβαδίζει και τόσο με το βαλάντιό μας (στο διαδίκτυο ,μάλιστα, υπάρχουν διάφορα sites με προσφορές για ο,τιδήποτε αναζητά κανείς).

Go shopping! Spend reasonably!