«Ψωνίζω, άρα… υπάρχω;…»

Ποιος έστω και μια φορά δεν έχει μπει σ’ ένα παντοπωλείο, με μια συγκεκριμένη λίστα από πράγματα που χρειάζεται και βγαίνει έξω από το κατάστημα με άλλα τόσα που δεν χρειάζεται;…

Σίγουρα, με μια πρώτη εκτίμηση απλουστεύουμε την σημασία του ζητήματος αυτού και καταλήγει  να φαίνεται επουσιώδες. Στην πραγματικότητα, όμως δεν είναι έτσι. Αν κοιτάξουμε κάτω από την επιφάνεια, θα εκπλαγούμε με το μέγεθος της επιρροής που ασκεί η διαφήμιση στις καταναλωτικές μας συνήθειες. Οι τακτικές τις οποίες μετέρχονται οι πολυάριθμες εμπορικές επιχειρήσεις για να μας δελεάσουν, βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε ψυχολογικά κριτήρια. Ως γνωστόν, η διαφήμιση και οι μηχανισμοί με τους οποίους λειτουργεί, αποτελεί αντικείμενο επιστημονικής μελέτης, τόσο ενδελεχούς ώστε η συμπεριφορά του καταναλωτή να καθορίζεται αποφασιστικά από αυτήν. Για παράδειγμα, έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί η είσοδος ενός super market βρίσκεται πάντα στα δεξιά ενώ η έξοδος προς τα αριστερά; Γιατί δεν παρατηρείται το αντίστροφο; Μα φυσικά για τον απλούστατο λόγο ότι η πλειονότητα των ανθρώπων είναι δεξιόχειρες και συνήθως στους διαδρόμους αυτής της πλευράς τοποθετούνται προϊόντα απ’ τα οποία η εκάστοτε αλυσίδα καταστημάτων θεωρεί ότι θα επωφεληθεί περισσότερο, εφόσον αποδεικνύονται ιδιαίτερα προσοδοφόρα και υψηλά σε ζήτηση! Ακόμη, όταν κάποιος εισέρχεται σε ένα κατάστημα συνήθως εισπνέει κάποιο αρωματικό χώρου που ως επί το πλείστον είναι είτε βανίλια είτε κάποια φρουτένια οσμή που κατά γενική ομολογία είναι αρεστή στο σύνολο των πελατών. Αυτή και μόνο η ευχάριστη οσμή υποσυνείδητα μας προδιαθέτει θετικά έτσι ώστε να είμαστε περισσότερο πρόθυμοι να ξοδέψουμε τα χρήματά μας, και κατ’ επέκταση γινόμαστε περισσότερο γενναιόδωροι ή και ανεξέλεγκτοι όσον αφορά τις αγορές μας! Ακόμη, συχνά κάποιο άτομο επισκεπτόμενο μαγαζιά κάθε λογής ένδυσης , όταν θελήσει να περιεργαστεί ένα ρούχο και να το δοκιμάσει, αμέσως ένας υπάλληλος προσφέρεται να βοηθήσει όχι όμως μόνο και μόνο επειδή έτσι του υπαγορεύουν τα εργασιακά του καθήκοντα! Μας αρέσει να είμαστε επιθυμητοί και να μας προσέχουν οι άλλοι στον χώρο όπου κάνουμε αισθητή την παρουσία μας.Εννοείται! Έχοντας, λοιπόν, επίγνωση του γεγονότος αυτού ο πωλητής εκμεταλλεύεται την ευκαιρία, και αμέσως σπεύδει προς το μέρος μας. Δηλαδή, απ’ την στιγμή που θα γίνει αντιληπτό το ενδιαφέρον του υποψήφιου αγοραστή για το συγκεκριμένο ένδυμα, ο πωλητής θα επιχειρήσει να τον πείσει να το αγοράσει, επαινώντας τον για την “εξαιρετική” επιλογή του(και αυξάνοντας τις πιθανότητες πώλησης του ενδύματος αυτού κατά 50%).Θα φανεί πολύ εξυπηρετικός και ευγενικός με τον πελάτη και ίσως καταφέρει να αυξήσει την κερδοφορία του με το να προωθήσει και κάποιο άλλο εμπόρευμα, παρακινώντας τον αγοραστή να δοκιμάσει και κάτι άλλο. Μόνο με αυτήν την ένδειξη περιποιητικότητας, γίνεται συμπαθής στον καταναλωτή, αφού σε όλους αρέσει να τους φροντίζουν και να δέχονται ευνοϊκά σχόλια για το γούστο τους! Επιπλέον, δεν είναι σπάνιο να δει κάποιος εξωφρενικές τιμές σε ορισμένα είδη, και να αναλογιστεί εύλογα: “Μα είναι παράλογο! Ποιος θα το πάρει αυτό;!”. Κανένας βέβαια! Έχει τιμολογηθεί έτσι ώστε να δρα παραπλανητικά, εφόσον όταν κάποιος θα δει ότι της τάδε μάρκας τα παπούτσια κοστίζουν π.χ. 150 ευρώ, αμέσως να τα συγκρίνει με την μπλούζα των 50 ευρώ που πήρε, η οποία φαινομενικά μοιάζει πολύ πιο οικονομική κι ας μην ισχύει κάτι τέτοιο, επειδή μιλάμε αξιολογικά για δύο διαφορετικά πράγματα. Εσφαλμένα, συνεπώς, δίνεται η εντύπωση ότι πετύχαμε αληθινό «κελεπούρι»!

Τι μπορούμε ,λοιπόν, να κάνουμε για να ψωνίζουμε έξυπνα, αποφεύγοντας τα ανωτέρω, μαζί και τον πειρασμό της «αγορομανίας» που μας παρασύρει σε καταναλωτικό όργιο; Να ψάχνουμε για τις πιο συμφέρουσες τιμές πάνω στο αγαθό που σκοπεύουμε να αγοράσουμε ώστε να είμαστε ενημερωμένοι και ανεπηρέαστοι όταν κάποιος θελήσει να μας κατευθύνει μεθοδευμένα σε κάτι που δεν συμβαδίζει και τόσο με το βαλάντιό μας (στο διαδίκτυο ,μάλιστα, υπάρχουν διάφορα sites με προσφορές για ο,τιδήποτε αναζητά κανείς).

Go shopping! Spend reasonably!

Yiam-yiam!!!Σοκολάτα!!!...

Αυτή θα ήταν η έκφραση του καθενός μας, όταν η μητέρα του τον έπιανε επ’ αυτοφώρω να τρώει άλλη μια σοκολατένια λιχουδιά στα κλεφτά, μετά από και άλλα γλυκά παραστρατήματα!...Είμαι σίγουρη ότι ο καθένας μας λίγο-πολύ ενδίδει με τον δικό του τρόπο σε γλυκούς γευστικούς πειρασμούς!...Πόσο μάλλον σ’ εκείνον της σοκολάτας!

 Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι είναι ένα προϊόν το οποίο σημειώνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια ανιούσα πορεία στην παγκόσμια αγορά, εμφανίζοντας τους υψηλότερους δείχτες κατανάλωσης στην βιομηχανία των τροφίμων. Στον τομέα σοκολατοποιΐας ,ως γνωστόν, επενδύουν διάφορες εταιρίες ανά τον κόσμο, όμως ως πιο δημοφιλή σημεία αναφοράς στην παρασκευή σοκολατένιων γλυκισμάτων άρτιας ποιότητας εξακολουθούν να κατέχουν τα πρωτεία η Ελβετία και το Βέλγιο. 

Μία συνοπτική αναδρομή στο παρελθόν αποδεικνύει ότι η σοκολάτα έχει τις ρίζες της στον πολιτισμό των Μάγια. Κατά τον 7^ο αιώνα μ. Χ. η φυλή αυτή μετατοπίστηκε από την Γουατεμάλα στο Μεξικό, συντηρώντας τις γνώσεις καλλιέργειας κακαόδεντρων, οι οποίες διαβιβάζονταν ανελλιπώς από γενιά σε γενιά. Σύντομα, ο σπόρος αυτού του φυτού άρχισε να ευδοκιμεί και σε άλλα μέρη, αφού η φήμη του διαδόθηκε ευρύτερα, και η παραγωγή κακάου απασχόλησε ιδιαίτερα και την οικονομία της Κεντρικής Αμερικής. Ειδικότερα, σε μεταγενέστερο στάδιο οι Ισπανοί Κονκισταδόροι και άλλοι εξερευνητές, με την ανακάλυψη της αχανούς ηπείρου, εκμεταλλεύτηκαν  τα οφέλη αυτού του φυτού, διοχετεύοντάς το  με μεγάλη επιτυχία και  στις ευρωπαϊκές  αγορές.  

Η σοκολάτα, αν και αποτελεί αληθινή πρόκληση για όσους προσπαθούν να συγκρατήσουν τον εαυτό τους μπροστά στο δελεαστικό θέαμα και την ακαταμάχητη γεύση της, εντούτοις έχει διαπιστωθεί ότι είναι πλούσια πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό. Μέσα στα πλαίσια ερευνητικού προγράμματος που διεξήχθη  στις Η.Π.Α., ειδικοί διαπίστωσαν έπειτα από πειραματικές εφαρμογές σε δείγμα 1.000 εθελοντών, ότι η συνετή πρόσληψη θερμίδων από σοκολατένια παρασκευάσματα συνδέεται με τον χαμηλό δείκτη μάζας σώματος, σε συνδυασμό βέβαια με εβδομαδιαία άσκηση. Με άλλα λόγια, το συμπέρασμα που οι επιστήμονες και οι διατροφολόγοι συνάγουν από αυτή την μελέτη, είναι ότι για κάποιον που επιθυμεί να διατηρείται σε καλή φυσική κατάσταση, λύση δεν είναι η στέρηση αλλά η κατανάλωση σοκολάτας  σε λογικές ποσότητες, σε τακτικά χρονικά διαστήματα με σημαντικό βοηθητικό παράγοντα την συχνή άθληση, συμβάλλοντας έτσι στην απώλεια βάρους παρά στην σύνθεση λίπους. Η σοκολάτα εμπεριέχει πλήθος θρεπτικών ουσιών, απαραίτητων για την ευεξία του ανθρώπου (υδατάνθρακες που είναι αναγκαίοι για τις βιολογικές καύσεις, πρωτεΐνες, πολύτιμα ιχνοστοιχεία και μέταλλα, όπως ασβέστιο, σίδηρος, μαγνήσιο, φώσφορος, και πολλές βιταμίνες). Οι τονωτικές και ευεργετικές ιδιότητες όλων αυτών των συστατικών ασκούν παράλληλα και αντιοξειδωτική  δράση (με τις πολυφαινόλες να καθίστανται ιδιαίτερα χρήσιμες ως προς αυτό), εξασφαλίζοντας  συνεπώς, την εύρυθμη λειτουργία όσον αφορά τις πολυσύνθετες διεργασίες του μεταβολισμού. Άλλα ευρήματα που ήρθαν στο φως πιστοποιούν πως η σοκολάτα προλαμβάνει καρδιαγγειακές παθήσεις, την υψηλή πίεση αλλά και την οστεοπόρωση (λόγω της απορρόφησης του ασβεστίου που περιέχει από τον οργανισμό).

Εκτός όμως από τα πλεονεκτήματα που προσφέρει σε επίπεδο υγείας, η σοκολάτα αναδεικνύεται και σε εξαιρετικά αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό “φίλτρο” εφόσον ενεργοποιεί το σύστημα έκλυσης ενδορφινών, ουσιών που είναι υπεύθυνες για την ψυχική μας ανάταση.  Απελευθερώνεται η σεροτονίνη, η οποία διασπάται στο αίμα, ανακουφίζοντας από άγχος και στενοχώρια. Τέλος, πολλοί στο πεδίο της βιοχημείας ισχυριζόμενοι ότι οι ψυχολογικές και σωματικές μας αντιδράσεις είναι άρρηκτα και αξεδιάλυτα συνδεδεμένες, υποστηρίζουν πως  η σοκολάτα είναι υποκατάστατο του… sex, και ότι εν μέρει συναγωνίζεται και με άλλες ανάλογες ορμόνες που ευθύνονται για την ψυχική ευφορία του ανθρώπου (ντοπαμίνη, βασοπρεσίνη και οξυτοκίνη, που παράγονται κυρίως κατά την διάρκεια της ερωτικής πράξης).

Πάντως, ένα είναι δεδομένο: παιδιά και ενήλικες δυσκολεύονται να πουν “όχι” μπροστά ακόμη και σε ένα... τοσοδούλικο σοκολατάκι από λαχταριστή, βελούδινη, αυθεντική πραλίνα, αφού μόνο που θα σκεφτούν πόσο μεγάλη είναι η ευχαρίστηση σε σύγκριση με το μέγεθός του, αμέσως απενοχοποιούν το γλυκό τους παράπτωμα!!!

Λευτεριά σ’ όλους τους chocolatacholic!....Α, και μην ξεχνάτε: Απολαύστε υπεύθυνα!...

Thumbs up για ένα οικολογικό black out!!!

Στις 31 Μαρτίου για τέταρτη συνεχή χρονιά κατεβάζουμε τον διακόπτη και αφιερώνουμε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο μας στον πλανήτη που φιλοξενεί το είδος μας εδώ και πολλά, πολλά χρόνια…

Η αντίστροφη μέτρηση για το επικείμενο παγκόσμιο γεγονός, θα τελειώσει το Σάββατο στις 20:30 μμ, όταν άνθρωποι από κάθε μέρος της υφηλίου θα σβήσουν τα φώτα για εξήντα λεπτά. Ενώ οι καθημερινές επιταγές της σύγχρονης πραγματικότητας  δεν παύουν να μας υπενθυμίζουν την δυσμενή κατάσταση της “ασθμαίνουσας” οικονομίας μας, επαφίεται στην  προσωπική βούληση του καθενός να αντισταθεί σθεναρά στην “πτώχευση” ιδανικών και την υποβάθμιση της σημασίας του ενεργειακού προβλήματος που υφίσταται, αν και η πλειονότητα εξακολουθεί να το αντιμετωπίζει μυωπικά και επιπόλαια σαν εξεζητημένη πολυτέλεια. Αυτή η διεθνής εκστρατεία ευαισθητοποίησης υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος, σταδιακά αποκτά ένθερμους υποστηρικτές  σε οικουμενικό επίπεδο, με κυρίαρχους τους εκπροσώπους της νέας γενιάς να ανοίγουν τον δρόμο για την καθιέρωση αυτής της ημέρας ως θεσμού, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα-σύμβολο, και αποβλέποντας στην αφύπνιση ολοένα και περισσότερων συνειδήσεων και την επανιεράρχηση ζωτικών αναγκών που φέρνουν την φύση στο επίκεντρο του ανθρώπινου ενδιαφέροντος.

Αυτό το Σάββατο, και ο Δήμος Θεσσαλονίκης, συμμετέχει με την σειρά του ενεργά σ’ αυτή την συλλογική δράση, σβήνοντας τα φώτα σε πολυσύχναστα σημεία της πόλης (Λευκός Πύργος, Τρίγωνο του Επταπύργιου, κ. ά.). Η κοινωνία των πολιτών με την ενδεικτική αυτή προσπάθεια που καταβάλλεται, προωθεί με την στάση της την διαμόρφωση πρόσφορου εδάφους για να ευοδωθούν τέτοιου είδους οικολογικά εγχειρήματα μέσα στα πλαίσια υλοποίησης του αγώνα που διεξάγεται για την εξοικονόμηση ενέργειας και την κατάλληλη διαχείριση του φυσικού πλούτου. Η ανάληψη πρωτοβουλιών και η κινητοποίηση οποιουδήποτε ατόμου προς αυτή την κατεύθυνση κρίνεται ιδιαίτερα χρήσιμη και αποτελεσματική, όμως ακόμη πιο καθοριστικός παράγοντας καθίσταται εξίσου, η οικειοθελής, ευγενική πρόθεση του καθενός να διατηρήσει αυτήν την φιλική προς το περιβάλλον  νοοτροπία ζωής. Σκοπός μας είναι να εξασφαλίσουμε συνέχεια σε αυτό, ενδυναμώνοντας σε συστηματική βάση το τμήμα του “γίγνεσθαι” με οικολογικό προσανατολισμό. Μέλημά μας, να μην επαναπαυτούμε σε μία μόνο συμβολική, εφήμερη και μεμονωμένη πράξη, θεωρώντας ότι έστω και σποραδικά διατελούμε το καθήκον μας. 

Υπάρχουν πάντα διαθέσιμες στρατηγικές που μπορούν να στέψουν με επιτυχία την αποστολή αυτή, και να προσλάβουν μαζική ισχύ με την δική μας συγκατάθεση και εντατική αρωγή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ανακύκλωση, η εφαρμογή του προγράμματος εγκατάστασης φωτοβολταϊκών συστημάτων για την εξασφάλιση ενέργειας, η εκούσια αποφυγή διασπάθισης  φυσικών πόρων, η συνετή χρήση ηλεκτρικού ρεύματος και συναφών με αυτό συσκευών. Τόσο ατομικά όσο και με άλλους ομοϊδεάτες που συμμερίζονται το ίδιο όραμα, το κίνημα αυτό είναι δυνατόν να τελεσφορήσει, με την σωστή ενημέρωση για την παροχή πρόσθετων κινήτρων δραστηριοποίησης και για την πρόληψη του κινδύνου που ελλοχεύει για το περιβάλλον η αλόγιστη χρήση των πηγών ενέργειας. 

Το «σπίτι μας», ο “μπλε” πλανήτης έχει διέλθει διάφορα μεταβατικά στάδια εξέλιξης, κατά την διάρκεια των οποίων τα έμβια όντα τόσο της χλωρίδας όσο και της πανίδας έχουν βρει ασφαλή οικοσυστήματα για την διαιώνιση τους. Έχοντας πλήρη επίγνωση ότι αποτελεί τον ανώτερο οργανισμό και τελικό κρίκο της αλυσίδας, ο άνθρωπος συνειδητοποιεί το μέγεθος των ευθυνών που καλείται να επωμιστεί. Οφείλει, συνεπώς, να επαγρυπνά και να μην διασαλεύσει την φυσική αυτή ισορροπία , φροντίζοντας επομένως,με ομαλό τρόπο να προσαρμόσει τις ανάγκες του σύμφωνα με αυτήν. Η διαφύλαξη της φυσιολογικής ροής των πραγμάτων εγγυάται το μέλλον και των ερχόμενων γενεών με ευοίωνες προοπτικές για ανάπτυξη.

Ας μην ξεχνάμε ότι την γη την παραλάβαμε από τους προκατόχους μας, και ως θεματοφύλακες αυτής της ανεκτίμητης κληρονομιάς, δεσμευόμαστε να την παραδώσουμε  και στους απογόνους μας!

Βάλτε, λοιπόν, πλώρη από το (αν)αψε στο σβήσε!

“Δείξε μου τον … σκύλο σου, να σου πω ποιος είσαι!”.

Η αρχέγονη σχέση που διαμείβεται μεταξύ σκύλου και ανθρώπου, έχει γίνει πολλές φορές αντικείμενο επιστημονικών ερευνών, κυρίως από ειδικούς που μελετούν τους παράγοντες οι οποίοι ασκούν σημαντική επιρροή στην διαδικασία κοινωνικοποίησής μας. Είναι αλήθεια ότι οι σκύλοι μιμούνται την κοινωνική συμπεριφορά των ανθρώπων; Ναι, είναι γεγονός!

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, οι σκύλοι ενστικτωδώς ρυθμίζουν τον τρόπο που ανταποκρίνονται, αντιδρώντας με την γλώσσα του σώματός τους κάθε φορά που «μεταφράζουν» τα εξωτερικά μηνύματα που δέχονται, και προσαρμόζονται πολύ πιο εύκολα από τις γάτες, στο περιβάλλον μιας οικογένειας, και κατ’ επέκταση στις υποδείξεις των ιδιοκτητών τους. Συχνά, μάλιστα, μένουμε έκπληκτοι μπροστά  στα “ηρωικά” κατορθώματα αυτών των ζώων! Σε συγκεκριμένα πεδία, με κυρίαρχα αυτό της αστυνομίας, του στρατού και της πυροσβεστικής, σκυλιά κατάλληλα εκπαιδευμένα, παρεμβαίνουν για την αποσόβηση του κινδύνου, διασώζοντας ανθρώπους που βρίσκονται σε δυσμενή θέση (όπως είναι για παράδειγμα ο απεγκλωβισμός σεισμόπληκτων κ.ά.).

Οι εμφαντικοί δεσμοί που αναπτύσσονται ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και ένα σκύλο, αποδεικνύονται ιδιαίτερα ισχυροί και μπορούν να δημιουργηθούν ήδη από την παιδική ηλικία του ατόμου. Για να καταστεί εφικτή η εγγύτητα των παιδιών με έναν σκύλο, πρέπει από νωρίς να εδραιωθούν πάνω σε στέρεα θεμέλια  η φερεγγυότητα και η αμοιβαιότητα, οι οποίες είναι καθοριστικές ως προς την διασφάλιση της αρμονικής τους συνύπαρξης. Κάτι τέτοιο καθίσταται δυνατόν μέσα από τον σωστό προσανατολισμό που οφείλουν να παρέχουν οι μεγαλύτεροι στα νεαρότερα άτομα, φροντίζοντας παράλληλα να καθοδηγούν και την στάση του ζώου προς αυτή την κατεύθυνση. Τα παιδιά, πιο συγκεκριμένα, πρέπει να αποτρέπονται από το να πειράζουν τα σκυλιά (ιδιαίτερα την ώρα του ύπνου), τραβώντας τους τα αυτιά ή την ουρά, γιατί έτσι οι τετράποδοι φίλοι τους δυσαρεστούνται και ίσως εμφανίσουν τάσεις επιθετικότητας ( ως εκδήλωση άμυνας έναντι σε κάτι αποτελεί πρόκληση γι’ αυτούς και ίσως τους φοβίζει κιόλας). Ας μην ξεχνάμε στο κάτω-κάτω ότι κανένα πλάσμα δεν μπορεί να είναι τόσο δεκτικό  ώστε να δέχεται παθητικά οποιουδήποτε είδους ενόχληση, χωρίς να αντιδράσει. Φανταστείτε τον εαυτό σας, να έχει ανάγκη από λίγη ξεκούραση και ενώ κοιμάστε, να σας σκουντάει κάποιος επίμονα! Σίγουρα, η ανοχή σας δεν θα διαρκούσε για πολύ!

 Η συστηματική και ομαλή εξέλιξη της αμφίδρομης επικοινωνίας του παιδιού με έναν σκύλο, διευκολύνεται όταν έγκαιρα του εμφυσήσουμε τον σεβασμό και την στοργή για το κατοικίδιό του, επιδοκιμάζοντας την προσπάθεια του παιδιού να προσεγγίσει το ζώο με τρυφερότητα (όπως όταν χαϊδεύει το σκυλί) . Το ζώο σε ανταπόδοση, διαισθανόμενο την αγάπη μας, νιώθει ευγνωμοσύνη, και με την σειρά του δείχνει με διάφορες κινήσεις την αφοσίωση και την εμπιστοσύνη του σ’ αυτόν που αναγνωρίζει ως οικογένειά του. Από την αγαστή αυτή συνεργασία, το παιδί αναλαμβάνοντας υποχρεώσεις απέναντι στο κατοικίδιό του, γίνεται πιο υπεύθυνο, ευσυνείδητο  και αυτόβουλο. Ταυτόχρονα μπορεί να επηρεαστεί ψυχολογικά, αποκτώντας συναισθηματική ωριμότητα και ενισχύοντας την επιθυμία του για συντροφικότητα και κοινωνική συναναστροφή, αφού γίνεται πιο εξωστρεφές και έτοιμο να εξοικειωθεί με τους γύρω του. Από την άλλη, το σκυλί ανάλογα με τα θετικά ερεθίσματα που προσλαμβάνει από τα προσφιλή του πρόσωπα, μαθαίνει πώς να δρα ώστε να ικανοποιεί τόσο τις ανάγκες του ίδιου όσο και του αφεντικού του.

Η συμβίωσή μας με ένα σκύλο επισφραγίζεται μέσα από την καθημερινότητά μας μαζί του, χάρη  στην σωματική  και συναισθηματική επαφή( αγκαλιά, χάδια, παιχνίδι) που μας γεμίζουν πληρότητα και ευχαρίστηση. Ο άνθρωπος μπορεί να τιθασεύσει τον σκύλο κάνοντάς τον εγκάρδιο σύμμαχο και συμπαραστάτη, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και ο σκύλος μπορεί να “εξημερώσει” τον άνθρωπο!...